روش شارژ ولتاژ ثابت

در طول فرآیند شارژ، ولتاژ شارژ همیشه بدون تغییر باقی می ماند که به آن روش شارژ ولتاژ ثابت یا به اختصار روش شارژ ولتاژ ثابت می گویند. از آنجایی که ولتاژ منبع تغذیه از ابتدا تا آخرین مرحله شارژ ولتاژ ثابت ثابت می ماند، جریان شارژ در ابتدای شارژ بسیار زیاد است که تا حد زیادی از مقدار جریان شارژ معمولی فراتر می رود. اما با پیشرفت شارژ، ولتاژ ترمینال باتری به تدریج افزایش می یابد و جریان شارژ به تدریج کاهش می یابد. هنگامی که ولتاژ پایانه باتری برابر با ولتاژ شارژ باشد، جریان شارژ به حداقل یا حتی صفر کاهش می یابد. مشاهده می شود که مزیت روش شارژ ولتاژ ثابت این است که می تواند از جریان شارژ بیش از حد در مرحله بعدی شارژ جلوگیری کند و در نتیجه مواد فعال روی صفحه الکترود سقوط کند و انرژی الکتریکی از دست برود. اما عیب آن این است که در ابتدای شارژ جریان شارژ خیلی زیاد است و حجم ماده فعال الکترود خیلی سریع تغییر و جمع می شود که بر مقاومت مکانیکی ماده فعال تاثیر گذاشته و باعث ریزش آن می شود. در مرحله بعدی شارژ، جریان شارژ بسیار کم است، به طوری که مواد فعال در اعماق صفحه نمی توانند واکنش شارژ را دریافت کنند، در نتیجه شارژ طولانی مدت ناکافی است، که بر عمر مفید باتری تأثیر می گذارد. بنابراین، این روش شارژ عموماً فقط برای مواقع خاص بدون تجهیزات توزیع برق یا با تجهیزات شارژ نسبتاً ساده مانند شارژ باتری در خودروها و شارژ باتری‌های کوچک باطری خشک از شماره 1 تا شماره 5 قابل استفاده است. روش شارژ ایزوباریک وقتی باتری با روش شارژ هم‌زمان شارژ می‌شود، ولتاژ منبع تغذیه مورد نیاز برای هر باتری اسیدی 2.4 ~ 2.8 ولت و برای هر باتری قلیایی حدود 1.6 ~ 2.{10}}V است.